نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۳ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

تا به کام است فلک، خار گل پیرهن است

بخت تا سبز بود ساحت گلخن چمن است

یوسف از خواری اخوان سر کنعانش نیست

هر کجا بخت عزیزی دهد آنجا وطن است

جوی شیر از جگر سنگ بریدن سهل است

هر که بر پای هوس تیشه زند کوهکن است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به جمال و خوشبختی اشاره دارد و می‌گوید که تا زمانی که سرنوشت خوب است، زندگی زیباتر و دلپذیرتر خواهد بود. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که یوسف (نماد زیبایی و موفقیت) از بی‌احترامی و دشواری‌های ناشی از برادرانش رنج می‌برد. در انتها، شاعر با تأکید بر تلاش و ممارست، بیان می‌کند که هر کسی که برای رسیدن به آرزوهایش تلاش کند، به ارزش و موفقیت خواهد رسید. در مجموع، این شعر درباره عشق، تلاش و لحظات خوب زندگی است.