شمارهٔ ۱۶۱ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ناخن به سینه ریزی حسن هلال ازوست
طرز نگاه کردن چشم غزال ازوست
شیرین به جوی شیر برآمیخت چون شکر
خسرو دلش خوش است که بزم وصال ازوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به زیبایی‌های حسن هلال اشاره می‌کند و آن را به ویژگی‌هایی چون ناخن زیبا و نگاه چشم غزال تشبیه می‌کند. همچنین، عشق را به جوی شیر و شکر تشبیه می‌کند که در آن عشق و شادمانی با هم آمیخته‌اند. در انتها، خسرو به خوشحالی‌اش از با هم بودن با معشوق اشاره می‌کند.