شمارهٔ ۱۶۸ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از طعم خوشمزه پسته و زیبایی صبحگاهی که از چهره محبوبش ناشی می‌شود صحبت می‌کند. او از خدا درخواست می‌کند که چشم‌های خمار و زیبا را از آسیب و چشم زخم محافظت کند، چون باغی که پر از بنفشه است، حالتی مست و شگفت‌انگیز به خود گرفته است.