نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۵ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

من کیم تا دست امیدم به آن دامن رسد؟

این مرا بس کز رهش گردی به چشم من رسد

نیست هر گوشی حریف ناله جانسوز من

آتشی کو تا به فریاد سپند من رسد؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از شاعر ایرانی نشان‌دهنده‌ی longing و امید برای رسیدن به معشوق است. شاعر با بیان اینکه فقط کافیست که نگهدار عشقش را ببیند، حس عمیق نیاز و اشتیاقش را به تصویر می‌کشد. او همچنین به این نکته اشاره دارد که همه نمی‌توانند درد جانسوز او را درک کنند و به دنبال کسی است که او را درک کند و به فریادش پاسخ دهد.