نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۰۳ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

خط ظالم از گل رخسار او کین می کشد

انتقام بلبلان از باغ گلچین می کشد

کوهکن را عشق اگر هم پله پرویز ساخت

رشک خسرو هم شکر بر روی شیرین می کشد

چشم بند عیبجویان چشم خود پوشیدن است

بی زبانی سرمه در کام سخن چین می کشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی احساسات و روابط انسانی می‌پردازد. شاعر از حس انتقام و کینه‌ای که از زیبایی‌ها و محبت‌ها ایجاد می‌شود صحبت می‌کند. او به تأثیر عشق بر انسان‌ها اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق می‌تواند حتی کوه کنان را متحول کند. همچنین به انتقاد از عیب‌جویان می‌پردازد که با چشم‌پوشی از عیوب خود، دیگران را قضاوت می‌کنند. به طور کلی، شعر بر دوگانگی عشق و کینه و تأثیر آن بر روابط انسانی تأکید دارد.