نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

غافل مشو ز رتبه شوق بلند ما

از ساق عرش (حلقه) رباید کمند ما

بی طاقتان شوق، هلاک بهانه اند

از ماهتاب سوخته گردد سپند ما

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان شوق و عشق عمیق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که نباید نسبت به مقام و رتبه والای عشق غافل شد، زیرا آن عشق می‌تواند مانند کمند، انسان را به دام بیندازد. همچنین، عشق‌های بی‌طاقت ممکن است به هلاکت برسند و در نهایت، شعله‌های عشق می‌تواند مانند آتش در دل‌های سوخته روشن شود.