نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۴۸ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

لبش به ظاهر اگر حرف شکرین دارد

ز خط سبز همان زهر در نگین دارد

عجب که پشت زمین خم چو آسمان نشود

ز منتی که خرام تو بر زمین دارد

حجاب روشنی دل بود حلاوت عیش

که موم روز سیاهی در انگبین دارد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به زیبایی و ظاهری شیرین لب‌ها اشاره می‌کند، اما می‌گوید که در دل آن‌ها زهر پنهان است. همچنین، به این نکته اشاره دارد که اثری که محبت و زیبایی تو بر زمین دارد، نمی‌تواند چیزی از عظمت آسمان کم کند. در نهایت، شاعر به این موضوع می‌پردازد که حجاب روشنی دل سبب شیرینی زندگی است، مانند موم که در روزهای تاریک شیرینی حفظ می‌کند.