نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۸۹ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

(چشمت که راه توبه احباب می زند

ساغر به طاق ابروی محراب می زند)

(یک صبحدم به طرف گلستان گذشته ای

شبنم هنوز بر رخ گل آب می زند؟)

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و تاثیرات چشمان معشوق اشاره می‌کند که دل دوستان را به سوی توبه و بازگشت می‌کشاند. همچنین با توصیف ساغر (جام شراب) و ابروی معشوق، به جذابیت او اشاره می‌کند. در نهایت، به یادگاری صبحگاهی در گلستان اشاره می‌کند که شبنم هنوز بر گل‌ها نشسته و نشان از زیبایی و نشاط دارد.