نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۰۶ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شود

در زیر ابر برق به تمکین نمی شود

تلخی پذیر باش که بی آب تلخ و شور

چون گوهر استخوان تو شیرین نمی شود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات و دشواری‌های ناشی از عشق و جدایی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که خواب و استراحتش به خاطر یاد محبوبش مختل شده و هرچه تلاش کند، نمی‌تواند بر تلخی این احساسات غلبه کند. او به تلخی زندگی اشاره می‌کند که حتی در شرایط بد و بی‌آبی، شیرینی و زیبایی وجود ندارد. در نهایت، شاعر به وضعیت سخت و عاطفی خود در عشق اشاره می‌کند.