شمارهٔ ۴۰۷ صائب
صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
هرکس که از رخ تو نظر آب می‌دهد
خرمن به برق و خانه به سیلاب می‌دهد
در خون یک جهان دل بی‌تاب می‌رود
مشاطه‌ای که زلف ترا تاب می‌دهد
صیدی که بی‌قراری وحشت کشیده است
در چشم دام، داد شکرخواب می‌دهد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به توصیف زیبایی و جذابیت چهره معشوق پرداخته و بیان می‌کند که هرکس به چهره او نظر کند، تحت تأثیر قرار می‌گیرد. زیبایی او باعث بی‌تابی و شورش در دل‌ها می‌شود، مانند مشاطه‌ای که زلف‌های او را آرایش می‌کند و شکارچی‌ای که به خاطر معشوقش دچار دلهره و اضطراب است. این شعر به عمق احساسات و تأثیرات زیبایی عاشقانه اشاره دارد.