نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۰۴ صائب

صائب / متفرقات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

در دل است آن کس که از نادیدنش دیوانه‌ایم

آن که ما را دربه‌در دارد به او هم‌خانه‌ایم

بی‌تکلف یار خود را تنگ در بر می‌کشد

ما در آیین محبت امت پروانه‌ایم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از عشق و محبت سخن می‌گوید. او به شخصی اشاره می‌کند که با نبودنش حالت دیوانگی به او دست می‌دهد و این عشق او را در پی خود می‌کشد. شاعر بیان می‌کند که محبت واقعی نیازی به ظاهرسازی ندارد و در عشق، نزدیکی و صمیمیت وجود دارد. در نهایت، او به حال و هوای عشق مانند پروانه‌ای می‌ماند که به دور شمع می‌چرخد.