نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۹۸ صائب

صائب / متفرقات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

ختم است بر خرام تو راه نظر زدن

چون آه صبحگاه به قلب جگر زدن

در خامشی گریز ز گفتار، زان که هست

آن گل به جیب ریختن، این گل به سر زدن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به زیبایی و جاذبه‌ای که در نگاه به معشوق وجود دارد اشاره می‌کند. او می‌گوید که مثل صبحگاهی که آرامش را به دل می‌آورد، نگاه کردن به معشوق هم حس تازگی و شادابی را به همراه دارد. همچنین به اهمیت سکوت در عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که گاهی بهتر است به جای صحبت کردن، دل را به زیبایی‌های عشق بسپاریم.