شمارهٔ ۲۱۶ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
هر که را راه سخن وا شده موسی گردد
هر که پاس دم خود داشت مسیحا گردد
هر که او پاک درون تر گرهش مشکل تر
که گهر وانشود بحر اگر واگردد
اطلس کار جهان را نه چنان بافته اند
که سررشته به تدبیر تو پیدا گردد
گر دلت یک سر مویی خبر از حق یابد
هر سر موی، تو را دیدهٔ بینا گردد
سخن عشق مگویید به هر بی دردی
راز ما را مگذارید که افشا گردد
هر که دل بست نه آیین محبت داند
هر سعیدی که نتواند که سعیدا گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان فلسفی و عرفانی می‌پردازد و به موضوعاتی چون عشق، پاکی دل و فهم عمیق از حقیقت اشاره دارد. شاعر می‌گوید هر کسی که توانایی گفتن سخن عشق را پیدا کند، به مانند موسی می‌شود و می‌تواند دل‌ها را شاد کند. در ادامه، به اهمیت درون پاک و مشکلات ظاهری اشاره می‌کند و می‌گوید که حقیقت و رازهای عاشقانه نباید به سادگی فاش شوند. در نهایت، به کسانی که نمی‌دانند چگونه محبت واقعی را درک کنند، هشدار داده می‌شود.