شمارهٔ ۳۶۸ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
خوابیده مست و بیخود امروز در بر ناز
صد منت عظیم است امروز بر سر ناز
از مهر، نازبالش در زیر سر نهاده
چون گل به زیر پهلو افکنده [بستر] ناز
جسم تو از لطافت با ناز ناز می کرد
آن دم که آفریدند از ناز پیکر ناز
امروز آن پریرخ بسیار نازنین است
تا خود چه لعبت آرد از ناز بر سر ناز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به حالتی از خواب و مستی اشاره می‌کند که در آن احساسی از خوشی و ناز را تجربه می‌کند. او توصیف می‌کند که چگونه محبوبش با لطافت و زیبایی خاصی در کنار او است و خود را با ناز و ظرافت به نمایش می‌گذارد. شاعر به زیبایی و جذابیت محبوبش اشاره می‌کند و از ناز و فریبایی او شگفت‌زده است. این ابیات به توصیف احساسات عاشقانه و زیبایی‌های طبیعی می‌پردازد.