شمارهٔ ۴۳۹ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
برکنید ای بت پرستان از ته دل دل ز سنگ
کی شود آسان شما را حل این مشکل ز سنگ
کند ابراهیم از دل های سنگین نقش غیر
گرچه آذر می تراشد صورت باطل ز سنگ
سختگیری افکند از پا درخت خشک را
کی بنای خانهٔ خود را کند عاقل ز سنگ
رنجش از اطوار دور ای دل نشان غافلی است
چین نبندد بر جبین دیوانهٔ کامل ز سنگ
هفتهٔ دوران ما از بس به سختی می رود
کاروانی بسته گویا بار این محمل ز سنگ
کی شود شیرین مذاق عاشق از آن سنگدل
کوهکن گر مقصد خود را کند حاصل ز سنگ
کام از آن دل یافتن مشکل سعیدا شد که کوه
خوردن بس خون جگر تا لعل شد حاصل ز سنگ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانی از دشواری‌ها و سختی‌های زندگی است که به دل‌های سخت و سنگین اشاره دارد. شاعر به بررسی مشکلاتی می‌پردازد که انسان‌ها در مسیر عشق و زندگی با آن‌ها مواجه می‌شوند. ابراهیم (پیامبر) نماد قدرت و اراده را به تصویر می‌کشد که می‌تواند دل‌های سنگی را تغییر دهد. همچنین به این نکته اشاره می‌کند که سختی‌ها نمی‌توانند مانع تلاش و ساختن آینده‌ای بهتر شوند. در نهایت، شاعر به رنج و تلاش‌های زیاد برای رسیدن به اهداف اشاره دارد و بیان می‌کند که برای دستیابی به اهداف والاتر، باید از سختی‌ها عبور کرد.