نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵ سعیدا

سعیدا / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)

به رخ مهر جهان آرا به گیسو چون شب یلدا

به لب شیرین تر از حلوا به قد موزون تر از طوبا

فلک چترش کشد بر سر ملایک پیش او چاکر

کلام الله شد پیدا شهادت می دهد «لولا»

بهشت و حور و رضوانش همه در امر و فرمانش

شده در عصر او رسوا چه مذهب ها چه ملت ها

در آن ساعت که او با حق ثناخوان بود و مستغرق

نه دنیا بود و نی عقبا نه آدم بود و نی حوا

ز شرعش عقل ها عاجز ولایت ها از او معجز

همه اقوال او رعنا همه افعال او زیبا

شکسته قیمتش را کم کشیده پنجه اش از هم

نگه کیفیت صهبا کف دستش ید بیضا

جهان جویای آن گوهر چه در بحر و چه اندر بر

همه لفظند او معنی همه جوی اند او دریا

رسول حق تعالایی، سپهسالار مولایی

شفاعت کن سعیدا را به حق فاطمه زهرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر توصیف زیبایی‌های وجود یک شخصیت بزرگ و الهی است که به گونه‌ای خاص توجه ملایک و سایر موجودات را جلب کرده است. او به قدری برجسته و مقدس است که کلام خدا از طریق او بروز می‌کند و همگان در مقابل مقام والایش به بندگی و تسلیم در می‌آیند. در این عصر، مذاهب و ملت‌ها در برابر مقام او خوار شده‌اند و او به عنوان یک رهبر و شفیع در نظر گرفته می‌شود. زیبایی‌های کلام و افکار او سبب شده است که عقل‌ها از درک عمیق او عاجز شوند. در نهایت، شاعر از درگاه خداوند درخواست شفاعت برای افرادی را دارد که به واسطه مقام فاطمه زهرا (س) از او یاری طلب کرده‌اند.