شمارهٔ ۵۲۵ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
آخرت منظور اگر باشد ز دنیا آمدن
کعبه رفتن نیست کمتر از کلیسا آمدن
چهره را افروختن در تلخکامی ناقصی است
باده را خامی بود از خم به بالا آمدن
مطلب از ارباب دنیا می شود حاصل تو را
سبزه گر آسان بود بیرون ز خارا آمدن
شورش مجنون دو بالا می شود بیرون ز شهر
یمن ها دیوانه را دارد به صحرا آمدن
نیست مکتب گر جهان این بازی طفلانه چیست
رفتن امروز از دنیا و فردا آمدن
سر به پا افکنده باید یا ز پا افتاده ای
نیست آسان ای سعیدا از پی ما آمدن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم زندگی و آخرت پرداخته و بر این نکته تأکید دارد که ورود به دنیای آخرت با ترک دنیای مادی همراه است. شاعر با استفاده از نمادهایی مانند کعبه و کلیسا، به انتقاد از ظواهر و کارهای سطحی می‌پردازد و می‌گوید که رسیدن به مطالب واقعی و عمیق زندگی آسان نیست. همچنین، به چالش‌هایی که در مسیر شناخت حقیقت و ترک دنیا وجود دارد اشاره می‌کند و اظهار می‌دارد که این مسیر به آسانی هموار نیست و نیاز به تلاش و جدیت دارد. در نهایت، با زبانی استعاری و تعدادی اشاره به مفاهیم عمیق، دشواری‌های سفر از دنیا به آخرت و درک حقیقت را بیان می‌کند.