شمارهٔ ۵۴۴ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به بحر شور زده غوطه آب نیل از تو
به چاه رفته فرو یوسف ذلیل از تو
به یاد لعل تو می در بهشت می جوشد
گرفته لذت کافور سلسبیل از تو
نسیم پیرهن یار بس بود ما را
جمال یوسف کنعان و مصر و نیل از تو
بس است روز قیامت اگر به وزن آید
گناه و لطف کثیر از من و قلیل از تو
گناه و جرم بود مظهر ظهور کریم
بهشت و حور سعیدا به این دلیل از تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به معشوقی اشاره دارد که تأثیر عمیقی بر زندگی شاعر گذاشته است. شاعر با استفاده از تصاویری از دریا، یوسف و بهشت، زیبایی و لذت‌های ناشی از عشق را توصیف می‌کند. این عشق به قدری عمیق است که گناهان و نواقص خود را در مقایسه با محبت معشوق ناچیز می‌بیند. شاعر به وفور نعمت‌های الهی و زیبایی‌های معشوق اشاره می‌کند و اعتقاد دارد که روز قیامت نیز با وجود این عشق، پذیرفته خواهد شد. در مجموع، شعر ابراز شوق و احساسات عمیق شاعر نسبت به معشوق است.