شمارهٔ ۵۵۴ سعیدا
سعیدا / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
ز جان گذشتم و جانان شدم نشسته نشسته
برون ز عالم امکان شدم نشسته نشسته
ز بار کلفت و غم همچو پای خواب آلود
نهان به گوشهٔ دامان شدم نشسته نشسته
ز بسکه تشنهٔ لعل لب بتان گشتم
اسیر چاه زنخدان شدم نشسته نشسته
در آستانهٔ مهر و وفای یکرنگی
غبار خاطر یاران شدم نشسته نشسته
دلیل دیده و دل گشته ام در آن خم زلف
چراغ شام غریبان شدم نشسته نشسته
ز بس گداخت مرا روزگار همچو هلال
ز چشم حادثه پنهان شدم نشسته نشسته
به پوست تخت قناعت ز دیو نفس خلاص
به زور صبر، سلیمان شدم نشسته نشسته
در انتظار جمال تو بر سر کویت
رفیق نام گدایان شدم نشسته نشسته
اثر نبود سعیدا ز من به روی زمین
چو گرد و خاک نمایان شدم نشسته نشسته
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق عمیق و درد و رنج شاعر است که در انتظار محبوبش نشسته و از دنیا و مشکلات آن جدا شده است. او از تحمل غم‌ها، طعم عشق و اشتیاق به او می‌گوید و اینکه چگونه به خاطر معشوق، خود را در گوشه‌ای پنهان کرده و با صبوری و قناعت سال‌ها را سپری کرده است. به طور کلی، شاعر از شور و شوق و در عین حال غم و ناامیدی خود در عشق می‌گوید و احساس خود را در انتظار زیبایی محبوبش توصیف می‌کند.