سعیدا
زندگی‌نامهٔ سعیدا
سعید نقشبندی یزدی، متخلّص به «سعید» و «سعیدا»، از شاعران یزدی‌تبار سبک هندی یا اصفهانی قرن یازدهم هجری و معاصر شاه سلیمان صفوی (۱۰۷۷-۱۱۰۵ ه.ق ) است که تاریخ دقیق تولد و وفات او در منابع نیامده است. او از زادگاه خود به اصفهان مهاجرت و در آن شهر سکونت کرد. سعیدا پیرو مذهب ابوحنیفه و طریقت عرفانی نقشبندیه بوده و برای گذران زندگی نیز به نقشبندی و شَعربافی که از مشاغل آن زمان بوده اشتغال داشته است. او خود را ریزه‌خوار خوان جامی، نظامی، سنایی و عطّار دانسته، ارادتی خاص به خواجهٔ شیراز می ورزید و با صائب تبریزی، مراوده و دوستی داشت. آثار وی از روی نسخهٔ آماده شده به همت مرکز تحقیقات رایانه‌ای حوزه علمیه اصفهان در گنجور در دسترس قرار گرفته است.
آثار سعیدا
شعرهای سعیدا
- شمارهٔ ۴ — ز ره رسید سعیدای دردمند و فقیر
- شمارهٔ ۵ — ز روح پاک تو امدادها طلب دارم
- شمارهٔ ۳ — انبیا راست شام باغ [و] حریم
- شمارهٔ ۱ — تا روی تو دیدیم یقین شد ما را
- شمارهٔ ۲ — پاک از همه ساز جای استغنا را
- شمارهٔ ۳ — آتش گشتم در جگر انداخت مرا
- شمارهٔ ۴ — عید آمد و رفت روزه از یاد، مرا
- شمارهٔ ۵ — عالم دریا حباب آن دریا ما
- شمارهٔ ۱۲ — امروز که سنگ و سیم و زر در کار است
- شمارهٔ ۱۰ — آن ذات که عالم به طفیلش برپاست
- شمارهٔ ۱۱ — دوری ز خیالات هوا تجرید است
- شمارهٔ ۶ — استاد زمانه عارف ذات و صفات
- شمارهٔ ۹ — در راه وفا سبک خرامی خوب است
- شمارهٔ ۸ — تارک الف و دال که باشد خوب است
- شمارهٔ ۱۳ — منصور که در دار جهان مغفور است
- شمارهٔ ۷ — او با تو همیشه و تو بی او عجب است
- شمارهٔ ۱۵ — گنجینهٔ ما سینهٔ [افگار] بس است
- شمارهٔ ۱۶ — در سینه ز عشق، داغ بسیار بس است
- شمارهٔ ۱۷ — ایام بهار است نه می در جام است
- شمارهٔ ۱۹ — معشوق، خدا جاذبه اش رهبر ماست
- شمارهٔ ۲۱ — آن را که همیشه با خدا تعظیم است
- شمارهٔ ۱۸ — خوش حالت آن مرد که خیرانجام است
- شمارهٔ ۲۰ — ای ماهوشان، فقیر، درویش شماست
- شمارهٔ ۱۴ — تا درد و غم عشق تو درمان گیر است