شمارهٔ ۱۳۸ صفایی جندقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر به حالات دلbroken خود می‌پردازد و می‌گوید که پیرمردی که در عشق بی‌دل و جان شده است، دیگر امیدی به زندگی ندارد. او به زیبایی و شادی‌های باغی اشاره می‌کند که باغبان ندارد، به این معنی که بدون عشق و محبت، زندگی بی‌روح و بی‌حالی است. دلش از شادی بی‌خبر است و در اندیشه‌ی سکون و آرامش نیست. عشقش همه‌جا درد و رنج آورده و حسرت‌هایی به دل عاشقان زده است. در نهایت، شاعر از ناامیدی و یأس خود می‌گوید و به وضوح می‌فهماند که چه دردناک است زندگی بدون عشق و صفا.