شمارهٔ ۲۲۸ صفایی جندقی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره برتری لذت‌ها و زیبایی‌های دنیوی بر موضوعات دیگر است. شاعر به جشنی سرخوشانه با اشاره به شراب و لذت آن می‌پردازد و می‌گوید که بسیاری از چیزها در زندگی از جمله عمر و یا دروغ‌های اجتماعی که علیه او گفته می‌شود، به‌اندازه لذت عشق و شراب خوشایند نیستند. او به عشق و زیبایی معشوق اشاره کرده و اعتراف می‌کند که حتی اگر عشق او گناه باشد، او آن را بهتر از هر نظام و دین دیگری می‌داند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که حتی در غم و ناخوشی‌ها نیز به دنبال شادی و لذت است و به بی‌اعتنایی به موعظه‌های ناروا اشاره می‌کند. شعر به نوعی دعوت به شادزیستی و چشم‌پوشی از موانع و هنجارهای اجتماعی است.