بخش ۱۱۲ - الرعونه صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

رعونت به معنای خودپسندی و لذت بردن از خود است. فردی که در این حالت قرار می‌گیرد، تنها به اندیشه‌های نفسانی خود توجه دارد و در دام خودخواهی می‌افتد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که خوشبخت کسی است که از این خودپسندی فاصله می‌گیرد. در واقع، رعنایی واقعی به معنای جلوه‌گری و خودنمایی نیست، بلکه این است که فرد از هر چیزی که در او مورد توجه است، فاصله بگیرد و از حالت خودپسندانه خود بیرون بیاید. رعنایی خاص به این می‌پردازد که فرد از لذایذ نفسانی فراتر رفته و خود را در مسیر تعالی قرار دهد.