نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۶۵ - صبیح الوجه صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

صبیح‌الوجه شمس بذل و داد است

حقیقت مظهر اسم جواد است

کسی کو این صفت را هست مصداق

بود قلبش ببذل وجود مشتاق

نباشد باب خودش بر کسی سد

نگردد سائلی از حضرتش رد

کسی کارد شفیع او را خدایش

رساند بر اجابت هر دعایش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به وصف شخصی نیکوخصال می‌پردازد که نماینده generosity و بخشندگی است. او را مظهر اسم "جواد" می‌داند و بر این باور است که هر کس این صفات را داشته باشد، قلبش پر از عشق و اشتیاق به بخشش است. چنین افرادی هیچ مانعی برای دیگران ایجاد نمی‌کنند و همواره دعاهایشان جلد اجابت می‌شود.