بخش ۱۶۸ - صدق‌النور صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
ز صدق‌النور بشنو کت بکار است
مراد از کشف دو راز استتار است
شبیه است آن ببرق بارش آور
ندارد گر مطر کذب است و ابتر
اگر دارد مطر برقیست صادق
بصدق‌النور از آن گردید لایق
ز بعد از کشف او گر در قفائی
نباشد استتار و اختفائی
پیاپی بعد برق آید تجلی
دهد دل را بهر نوری تسلی
خود آن را قوم صدق‌النور گویند
نشانیها بهر دستور گویند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان مفهومی عمیق درباره حقیقت و نور می‌پردازد. "صدق النور" به معنای نور حقیقی و واقعی است که دو راز پنهان را افشا می‌کند. او این نور را به بارش باران تشبیه می‌کند که در صورتی که واقعی باشد، خوشایند و مستحکم است. اگر باران دروغ باشد، به همان اندازه ناراحت‌کننده خواهد بود. پس از شناخت این حقیقت، دیگر پوششی برای پنهان کردن وجود نخواهد داشت و نور حقیقت همچنان ادامه دارد و دل‌ها را آرامش می‌بخشد. در نهایت، قوم "صدق النور" به عنوان کسانی شناخته می‌شوند که در جستجوی حقیقت و نشانه‌های آن هستند.