بخش ۱۷۰ - الصعق صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بود صعقت اگر دانی اشارات
فنا اما نه اندر جلوه ذات
بسا باشد که فانی از جهاتی
ولیکن نه از تجلیهای ذاتی
فنای ذات را لیک این قریبست
دلیل است این که آنت هم نصیب است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم فنا و بقا در ذات الهی می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که فنا ممکن است از جنبه‌های مختلف وجود داشته باشد، اما در تجلیات ذاتی خداوند، فنا وجود ندارد. به عبارت دیگر، ذات الهی همیشه باقی و جاری است و هیچ چیزی نمی‌تواند آن را از بین ببرد. در اینجا، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که حتی خود انسان نیز به نوعی از این ذات الهی بهره‌مند است.