بخش ۱۶۹ - الصداء صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، صحبت از صداهایی است که از نفس ناشایست برمی‌آید و دل را می‌آزارد. این صداها باعث تاریکی قلب می‌شوند و نور حقایق را از دل سلب می‌کنند. همچنین، این حالت ناشی از سیئات نفس است که انسان را از معرفت و روشنایی دور می‌کند و به ورطه‌ی رسوایی می‌کشاند. در نهایت، شاعر از خداوند می‌خواهد که او را از این صداهای ناخواسته دور کند و به آرامش برساند.