نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۴۳ - عبدالکبیر صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

دگر عبدالکبیر این ناگزیر است

که او از کبریای حق کبیر است

زکبر حق نه کبر غیر لایق

نماید کبریائی بر خلایق

ز کبر خود فنا شد کبریا یافت

ز حق این کبریائی در فنا یافت

از آن فضل و کمالی کش خداداد

بزرگی بر تمام ما سوا داد

تجلی کرد از اسم کبیرش

نمود از کبر خود صاحب سریرش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر این است که عبدالکبیر (مربوط به خداوند) ناگزیر است، چرا که او از عظمت و کبریایی حق برخوردار است. کبریایی که از سوی خداوند نمایان می‌شود، با کبریایی که در غیر خدا وجود دارد، متفاوت است. این کبریایی باعث شده که خود را در فنا از آن عظمت بشناسد و از این طریق به فهم و درک کبریایی واقعی دست یابد. خداوند با فضل و کمال به او این مقام بزرگ را عطا کرده و از نام کبیر خود تجلی و ظهور کرده است.