نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۴۶ - عبدالحسیب صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

دگر هم ز اولیا عبدالحسیب است

که فیض حسبی اللهش نصیب است

بنفس خود بود دایم محاسب

نگر حتی بر انفاسش مراقب

مگر تا یک نفس نکشد بعفلت

ز حق دارد چنین توفیق و فرصت

بجان دایم در این اندیشه باشد

حساب نفس او را پیشه باشد

حساب نفس هر کس را نصیب است

بعالم مظهر اسم حسیب است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ویژگی‌های شخصیتی عبدالحسیب اشاره دارد. او فردی است که همیشه در حسابرسی اعمال و نفس خود مراقب است و هیچ‌گاه به طور غافل‌گیرانه نفس نمی‌کشد. در واقع، او از خداوند توفیق و فرصتی ویژه دارد که بدان سبب دایماً در اندیشه‌ی حساب کردن خود و اعمالش است. این اشاره به این موضوع دارد که هر فردی باید به حساب نفس خود اهمیت دهد و در آن هوشیار باشد. در آخر، شاعر می‌گوید که هر کس به نوعی می‌تواند مظهر نام «حسیب» در عالم باشد.