نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۵۱ - عبدالواسع صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز عبدالواسعت گویم بواقع

که باشد مظهر او بر اسم واسع

هر آنچه باشد اندرعون و حولش

دهد وسعت بر آن از فضل و طولش

ز چیزی وسعت اوما بواجب

نیابد کوست غالب بر مراتب

نه بیند مستحقی در مقامش

جز آن کاعطا کند هر صبح و شامش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به صفات و عظمت خداوند اشاره می‌کند و می‌گوید که خداوند مظهر نام "وسیع" است. هر چیزی که در وجود دارد، از فضل و رحمت او وسعت می‌یابد. او به هیچ چیزی وابسته نیست و در مقامش برتری دارد و تنها به آنهایی که شایسته‌اند، رحمت و نعمت می‌دهد.