بخش ۲۶۳ - عبدالمحصی صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن درباره عبدالمحصی است که دانش و درک عمیقی از آفرینش دارد. او به واسطه علم خود، به شناختی جامع از موجودات رسیده و به زیبایی و تفصیل هر شیء واقف است. این کشف و بینش او ناشی از نور باطنی‌اش است که اشیاء را به وضوح در ذهنش نمایان می‌کند. او به تعداد خلایق آگاه است و هیچ موردی از یادآوری نمی‌افتد. همچنین، هیچ چیزی از ثبت و ضبط او خارج نمی‌شود و او به خوبی شمار هر آنچه عیان و پنهان است را می‌داند.