نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۶۹ - عبدالقیوم صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

کسی او عبد قیوم است مطلق

که بیند قائم این اشیاءست بر حق

کند پس در حقیقت حق تعالی

بقیومیتش بر جان تجلی

بگرداند هم او را در مفاتح

بخلقان قیم از بهر مصالح

بر احوال و حیات و عیش لازم

بود بر ماسوا قیوم و قایم

بود این از خواص اسم قیوم

که بهر مظهر او گشته مرسوم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن به ویژگی و صفات الهی خداوند، به ویژه صفات "قیوم" و "عبد قیوم" اشاره شده است. مفهوم "قیوم" به این معناست که خداوند، نگهدار و پایداری همه موجودات است و همه چیز به وجود او وابسته است. این صفت بیانگر درک عمیق از حقیقت خداوند و تأثیر او بر زندگی و احوال موجودات است. همچنین، اشاره‌ای به نقش خداوند در حرکت و کارکردهای مخلوقات به منظور تأمین نیازها و مصالح آن‌ها وجود دارد. در نهایت، این متن به تأکید بر وابستگی همه موجودات به وجود الهی اشاره می‌کند.