نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۷۰ - عبدالواجد صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

ز عبدالواجد ار پرسی وجودش

بود بس خاص از سلطان جودش

بعین‌الجمع ذات حق مشخص

بوجدان وجودش کرد و مختص

وجود واجد آنجا یافت مشهود

که در هستی بیکتائیست موجود

در آنجا هیچ فقدان و طلب نیست

بود وجدان محض و این عجب نیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این اشعار، شاعر از وجود عبدالواجد می‌گوید که وجود او به شدت خاص و ناشی از رحمت سلطان جود (خدا) است. او به یک حقیقت مشخص رسیده که در آن وجود یافته و درک کرده است. در اینجا، موجودیت بیکران و بی‌نیازی وجود دارد و هیچ کمبودی یا خواستی احساس نمی‌شود. این حالت به عنوان وجدان خالص توصیف می‌شود و شاعر این وضعیت را عجیبی نمی‌داند.