نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۱۶ - باب الغین الغراب صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

غراب از جسم کلی شد کنایت

بعید از عالم قدس او بغایت

ز نورانیت و ادراک خالی

سواد بعد را وجه مثالی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این چهار خط شعری به تمایز بین عالم قدس و عالم ماده اشاره دارد. شاعر با استفاده از مفهوم "غراب" (یا همان کلاغ) به این موضوع پرداخته که فاصله زیادی میان عالم قدس (عالم معنوی و نورانی) و عالم ماده وجود دارد. عالم قدس از نور و درک پر است، در حالی که عالم ماده نیاز به صفات مثالی و تجسمی دارد. در واقع، این ابیات بیانگر نادیده گرفتن نورانیت و ادراک در عالم ماده هستند.