نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۲۰ - غیب الهویه و غیب المطلق صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

دهد غیب الهویه در تمکن

خبر از ذات حق لاتعین

باین معنی بود هم غیب مطلق

که آنجا نیست غیر از هستی حق

در آنجا هیچ غیر از ذات حق نیست

نشان از نقطه و خط در ورق نیست

در آنجا کنز مخفی بی‌نشان است

نه از «احببت ان اعرف» بیان است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بررسی مفهوم غیب و ذات حق می‌پردازد. اشاره می‌کند که در عالم غیب، تنها وجود حق حضور دارد و هیچ چیز دیگر جز او نیست. در این مقام، هیچ نشانی از اشیای مادی و توصیف‌های معمولی وجود ندارد. همچنین بیان می‌کند که حق به گونه‌ای است که نمی‌توان به سادگی آن را شناخت یا به اشاره‌ای فهمید. به طور کلی، این متن به عمیق‌ترین و غیرقابل توصیف‌ترین جنبه‌های وجودی حق اشاره دارد.