بخش ۳۴۲ - القیام بالله صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به قیام و استقامت در مسیر خدا اشاره دارد. شاعر به این نکته می‌پردازد که بقای حقیقی بعد از فنا در اقامت و ماندن در راه خداست. سیر و حرکت او بر اساس الهام از خداست و او به طور دائم در حقیقت و معنا بی‌وقفه در حال حرکت است. در این مسیر، باید از هر گونه رسومی که مانع حرکت باشد، گذر کرد.