بخش ۳۵۶ - الکنود صفی علیشاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد انسانی می‌پردازد که نعمت‌ها را نادیده می‌گیرد و در برابر خداوند ناسپاس است. این فرد فرایض دینی را ترک کرده و از فضایل اخلاقی دور می‌شود. در واقع، او به خواسته‌های خود ادامه می‌دهد، بدون آنکه به حقیقت و اراده الهی توجه کند. در پایان، شاعر بیان می‌کند که این نوع انسان نمی‌داند که چگونه باید نعمت‌های خداوند را بشناسد و از او سپاسگزاری کند.