بخش ۳۸۲ - المجذوب صفی علیشاه
صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بود مجذوب آنکو حق زعونش
گزیند بهر خویش از هر دو کونش
دهد تطهیر هم از ماء قدسش
نیندازد بجز بر خویش انسش
بفرق اندازدش ظل مواهب
چو برقش بگذراند از مراتب
نبیند زحمت راه و منازل
شود ناگه ببزم جمع و اصل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات درباره جذبه و محبتی است که فرد با حق و حقیقت پیدا میکند. در این حالت، او از هر دو دنیا، یعنی دنیای مادی و معنوی، انتخاب میکند. با پاکی روحش و بهرهمندی از نعمتهای الهی، بر خود او متمرکز میشود. این جذبه او را از مراتب مختلف عبور میدهد و او را به مقصد نهایی میرساند، بدون آنکه به زحمت و سختیهای مسیر بیفتد. ناگهان در جمعیتی از نیکان و اصل وجود خود قرار میگیرد.