نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۴۲۴ - المفیض صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مفیض اسمی است ز اسماء پیمبر

که حق را در افاضت هست مظهر

فیوض اوست انوار هدایت

بخلق از وی کند دایم سرایت

مفیض آن آفتاب بی‌افول است

بباطن عقل و در ظاهر رسول است

همانعقلست کو چون یافت صورت

نبی شد خلق را بهر هدایت

هر آنعقلی که دو راز اختلال است

بعقل کلی او را اتصال است

کند تصدیق پیغمبر بتعجیل

بعقلش نیست جایز ترک و تعطیل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مفیض، نامی است که به پیامبر اختصاص دارد و مظهر افاضات الهی است. او همراه با نور هدایت، دائماً بر مخلوق تاثیر می‌گذارد. مفیض مانند آفتاب همیشه درخشان و نوری برای عقل و روح انسان‌ها است و ظاهرش به عنوان رسول شناخته می‌شود. عقل اگر به حقیقت دست یافته، به هدایت پیامبر نائل می‌شود. هر عقل جزئی که دچار انحراف می‌شود، به عقل کل اتصال دارد و بر اساس این اتصال، تصدیق پیامبر ضروری است و ترک او امکان‌پذیر نیست.