نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۴۸۰ - النور صفی علیشاه

صفی علیشاه / بحرالحقایق / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بود نور اسمی از اسماء یزدان

که بر این اسم ظاهر شد در اکوان

پس اکوان با صور اندر مظاهر

وجود حق بود از حیث ظاهر

بود یعنی وجود ظاهر حق

بصورتهای اکوانی محقق

شد اطلاقش بکشف هر چه مستور

بود در علم ذاتی و اینست مشهور

دگر هم واردات حق که از قلب

نماید کون و مافی الکون را سلب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به تحلیل و تفسیر مفهوم نور به عنوان یکی از اسم‌های خداوند (یزدان) می‌پردازد. نور به عنوان تجلی خداوند در آفرینش (اکوان) معرفی می‌شود و به وجود حق اشاره می‌کند که در صورت‌های مختلف آفرینش ظهور یافته است. در واقع، نور نشان‌دهنده وجود حقی است که در عالم ظاهر شده و به کمک آن، تمامی پدیده‌ها و اطلاعات پنهان در علم ذات خداوند آشکار می‌شود. در نهایت، متن به این نتیجه می‌رسد که همچنین حق می‌تواند از قلب، کائنات و آنچه در آن است را نیز سلب کند.