نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۱۱ صغیر اصفهانی

صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

هی زلف و خال جلوه دهی این بهانه چیست

هستیم خود اسیر تو این دام و دانه چیست

این خانه ای که زلف تو بر دل فروخته

در آن دگر حساب صبا حق شانه چیست

کی آگه از اذان مؤذن شوی اگر

ناقوس را بدیر ندانی ترانه چیست

در دهر نام نیک بنه نی سرای نیک

آری ز نام نیک نکوتر نشانه چیست

هرکس گدای درگه حیدر بود صغیر

داند که فیض بخشی این آستانه چیست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف عشق و زیبایی می‌پردازد و نشان می‌دهد که زیبایی زلف و چهره معشوق چه تأثیری بر دل عاشق گذاشته است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگرچه اسیر این زیبایی است، اما می‌پرسد علت این اسارت چیست. او همچنین به خانه‌ای اشاره می‌کند که قلب او را تسخیر کرده و می‌پرسد چگونه می‌توان در آنجا به شانه صبا رسید. در ادامه، شاعر از مفهوم نام نیک و اهمیت آن در زندگی صحبت می‌کند و در نهایت به مقام و فضیلت حیدر (علی) اشاره می‌کند و می‌گوید که هر کسی که به او وابسته است، به فیض و برکت آن آستانه واقف است. این اشعار به زیبایی و عمق معنای عشق و فضیلت انسانی پرداخته‌اند.