شمارهٔ ۱۲۰ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
با آنکه دل معاینه ناظر بروی تست
باز از پی مشاهده در جستجوی تست
هرجا که گرد نیست گرفتار رشتهٔی
آن رشته را چو می نگرم تار موی تست
هر گل بچشم اهل نظر طرفه دفتری
در وصف لطف و خوبی روی نکوی تست
هر غنچه بی نشان ز دهان تو میدهد
هر بلبلی فریفتهٔ رنگ و بوی تست
هر جا سخن کنند ز خوبان روزگار
آن گفتگو مقدمهٔ گفتگوی تست
در هر کجا که مینگرم جز تو نیست کس
دیر و کنشت و مسجد و بتخانه کوی تست
میخواستم به سوی تو رو آورم کنون
بینم که رویم از همه سویی بسوی تست
از سال و ماه و هفته نباشد خبر مرا
بس روز و شب دلم بغم روی و موی تست
باشد در آرزوی وصال تو هر کسی
تنها همین صغیر نه در آرزوی تست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار نشان‌دهنده‌ی تسخیر قلب شاعر توسط معشوقش است. شاعر با وصف زیبایی‌ها و ویژگی‌های معشوق، از دلبستگی عمیق خود به او می‌گوید. او اظهار می‌کند که هر جا که می‌نگرد، تنها یاد و تصویر معشوق را می‌بیند و هیچ چیز دیگری مهم نیست. شاعر همچنین به آرزو و longing خود برای وصال معشوق اشاره می‌کند و نشان میدهد که این احساسات، در او عمیق و حتی منحصر به فرد است. به‌طورکلی، این اشعار حاکی از عشق و اشتیاق بی‌پایان شاعر به معشوق است.