شمارهٔ ۱۳۵ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تنها براه دوست نباید ز جان گذشت
جز دوست هر چه هست بباید از آن گذشت
باشد برون ز کون و مکان یار و در پیش
هر کس که رفت از سر کون و مکان گذشت
آن مرحله است وادیت ای کعبهٔ مراد
کاول قدم براه تو باید ز جان گذشت
آدم بهشت کوی ترا داشت در نظر
گندم بهانه کرد و ز باغ جنان گذشت
بر آستان پیر مغان هر که سود سر
پایش ز رفعت از سر نه آسمان گذشت
خواهد رسید بر دهن یار بی سخن
هر کسکه چون صغیر ز نام و نشان گذشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت دوست و عشق واقعی اشاره می‌کند و می‌گوید که برای رسیدن به محبوب باید از همه چیز گذشت. او تأکید می‌کند که فقط عشق و دوستی واقعی ارزشمندند و هر چیز دیگری باید فدای این عشق شود. شاعر به ویژگی‌های والای دوست و محبوب اشاره کرده و بیان می‌کند که کسانی که در مسیر عشق گام بردارند، به مرحله‌ای عالی و باصلابت خواهند رسید. در نهایت، او به یادآوری اهمیت ترک دنیا و خود را از قید و بندهای مادی آزاد کردن می‌پردازد تا به حقیقت و معشوق برسند.