شمارهٔ ۱۷۰ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و عظمت چهره محبوبش اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که در روزهای سخت، چهره‌اش را به نمایش بگذارد. او از حیرت خود در برابر زیبایی محبوب می‌گوید و حسرت می‌خورد که چگونه می‌توان از زیبایی چهره‌اش غافل شد. همچنین شاعری به ارتباط عمق عشق و شور و غوغایی که محبوبش در جهان ایجاد می‌کند، اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ کس نمی‌تواند از دیدن این چهره زیبا غافل شود. در نهایت، عاشق خواستار نمی‌پوشاندن چهره محبوبش است، چرا که نبود او دل را غمگین می‌کند.