شمارهٔ ۱۷۳ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
گر از دل نیمه شب آهی برآید
غم دیرینهٔ آن دل سرآید
سحرگاهی کریمی را گدائی
اگر بهر گدایی بر در آید
کریم البته بگشاید بر او در
مسلم حاجت سائل برآید
کریما قادرا پروردگارا
ز تو نومیدیم کی باور آید
کریمی چون تو شب کی راند از در
گدایی را که با چشم تر آید
صغیر آن خوش بود روزش که شبها
بر این درگه بحال مضطر آید
مده صبر و‌ام ید از کف که آخر
ظفر از حق مدد از حیدر آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان امید و درخواست یاری از خداوند می‌پردازد. گوینده از دل شب آهی برمی‌آورد که نشان‌دهنده غم‌های قدیمی اوست. او به سحرگاه و کریمی اشاره می‌کند که به گدایان کمک می‌کند، و بیان می‌کند که اگر کسی با دلی شکست‌خورده و اشک‌آلود به درگاه کریم بیاید، او هرگز در را بر روی او نمی‌بندد. در نهایت، شاعر از خداوند می‌خواهد که او را در وضعیت نامساعدش کمک کند و تأکید می‌کند که از صبر و تحمل دریغ ورزد، زیرا در نهایت مدد و پیروزی از پروردگار و حیدر (علی) حاصل خواهد شد.