شمارهٔ ۱۸ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره زیبایی و محبت است. شاعر از معشوق خود می‌خواهد که نقاب زیبایی‌اش را کنار بگذارد تا همه بتوانند نور و درخشش او را ببینند. او به زیبایی‌های یوسف (نماد زیبایی) اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که خود را در مقابل او همچون گدای خوش‌حال می‌بیند. شاعر همچنین به می و مستی پرداخته و به ساقی می‌گوید که نباید از مستان شراب دریغ کند. او علم محبت را از معشوق آموخته و می‌خواهد که زاهدان از علم او بهره‌مند شوند. در نهایت، شاعر خواب عجیبی می‌بیند که به قتل او مربوط می‌شود و این خواب تعبیر خاصی دارد. این شعر به عشق، زیبایی و عرفان اشاره دارد.