شمارهٔ ۱۹۴ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عاشقانه و یادآوری معشوق تعلق دارد. شاعر از دلتنگی خود و تاثیر عمیق معشوق بر زندگی‌اش سخن می‌گوید. دو طره موی معشوق در دل او نقش می‌بندد و لذا این یادآوری باعث می‌شود که سررشته دو جهان از دست او برود. شاعر به زیبایی‌های چهره معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او باعث می‌شود حتی موهای سیاه او سفید شوند. همچنین، بیان می‌کند که تا زمانی که دل او صاف نیست، ناراحتی و ظلم در دنیا ادامه خواهد داشت. در نهایت، شاعر تأکید دارد که هرکس به دیگران ظلم کند، در نهایت خود دچار سقوط خواهد شد.