نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۷ صغیر اصفهانی

صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

همره قافلهٔی روبرهی باید کرد

جای در میکده یا خانقهی باید کرد

کس به خود راه به سر منزل جانان نبرد

جان من پیروی خضر رهی باید کرد

به تزلزل نتوان عمر گرامی گذراند

دل خود ساکن آرامگهی باید کرد

غافل ای غافله سالار ز وامانده مباش

در پی غافله گه گه نگهی باید کرد

شکر آسودگی خاطر و سرشاری حال

پرسشی گاه ز حال تبهی باید کرد

صرف مالی که بجا نیست چراغیست بروز

روشن این شمع بشام سیهی باید کرد

خویش را مرده مپندار و پی سامان کوش

سر بتن داری و فکر کلهی باید کرد

نروند از در حق شاه و گدابی مقصود

رو بدرگاه چنین پادشهی باید کرد

حد ما نیست چو ترک گنه البته صغیر

طلب عفو پس از هر گنهی باید کرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به تبیین نیاز به راهنمایی و فقدان هدف در زندگی می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که باید در مسیر درست حرکت کرد و از تجربیات دیگران بهره جست، چرا که رسیدن به مقصود نیازمند رهبری و هدایت است. او به تزلزل در زندگی اشاره کرده و بر اهمیت آرامش و تمرکز در وجود تأکید می‌کند. همچنین، از رهبران و سالاران غافله می‌خواهد که مراقب و هوشیار باشند تا از مسیر خارج نشوند. شاعر بر اهمیت سؤال و جستجو برای درک حال خود تأکید می‌کند و به نبودن ارزش در صرف مال بدون هدف اشاره می‌کند. در نهایت، او به عفو و بخشش از گناهان توصیه می‌کند و بیان می‌دارد که حتی افرادی که به اشتباهات خود پی برده‌اند باید تلاش کنند تا به سوی پیشرفت و اصلاح حرکت کنند.