شمارهٔ ۲۰۳ صغیر اصفهانی
صغیر اصفهانی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
آینه چون جلوه گاه روی جانان میشود
روی جانان ظاهر و آئینه پنهان میشود
نیست شد چون آینه در حسن دلبر لاجرم
هر صفات دلبری از وی نمایان میشود
حسن آن معشوق را آئینه انسانست لیک
از هزاران یکنفر در رتبه انسان میشود
در خرابات آی کز راه کرم پیر مغان
میدهد آبیکه جسم از خوردنش جانمیشود
زاهد ار یکدم شود زان جام هستی سوز مست
بیشک از یکعمر هشیاری پشیمان میشود
ایکه مشکلها بکارت هست پندم گوش کن
مشکل صد ساله در تسلیم آسان میشود
گر دوصد تدبیر درام ری بپیش آری صغیر
آنچه در روز ازل تقدیر شد آن میشود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به زیبایی و جاذبه معشوق اشاره دارد و به مفهوم عشق و عشقورزی میپردازد. آینه نماد منعکسکننده زیبایی و صفات معشوق است، به طوری که هر چه در دلبر است، در آینه نمایان میشود. شاعر همچنین به تاثیرات عشق بر روی انسان اشاره میکند و میگوید که حتی زاهدان اگر لحظهای به مستی عشق تن دهند، دچار پشیمانی از هشیاری پیشین میشوند. در انتها، شاعر به تسلیم و پذیرش تقدیر اشاره میکند و میگوید که مشکلاتی که به نظر بزرگ و حل نشدنی هستند، با تسلیم و پذیرش آسان میشوند.