شمارهٔ ۲۱ صغیر اصفهانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق عمیق شاعر به معشوق و رضایت او از این عشق است. شاعر اشاره می‌کند که اگر به خاطر محبت آسیب ببیند، این آسیب او را دور نمی‌کند و همیشه به فکر دوستش است. او برای خوشنودی معشوق خود را فدای هر چیز دیگری کرده و می‌داند که آنچه معشوق بپسندد، بهترین است. در خواب، زیبایی‌های معشوق را می‌بیند و او را بالاترین آرزوهایش می‌داند. شاعر از مستی عشق و شادی ناشی از آن سخن می‌گوید و در نهایت، او خودش را خدمتگزار حیدر (علی) می‌داند و به آینده هم بی‌توجه است چرا که سرور و خواجه‌اش اوست.